" از فقر مادی تا فقر فرهنگی " . . . . . . . . دکتر مجتبی کرباسچی

دلنوشته های غروب تنهایی من :

 

" از فقر مادی تا فقر فرهنگی "

 

                                                                         دکتر مجتبی کرباسچی

خدایا !

نمی دانم :

این چه رمز و رازیست که هرکه برسر سفره ی فقر مادی نشست چرا باید در آتش فقر فرهنگی هم بسوزد !؟

وچرا هرچه از دانش و معرفت شان کاسته شد ، بر تعدد زوجات و بچه های ریز ودرشت شان افزوده شد !؟

نمی دانم!

ولی خدایا !

هرچه بوده و هست و خواهد بود ، باشد و باشد !

ولی ای خالق عادل !

از تو گله مندم !

که ، چرا هرکه را که با اقیانوسی از غنای فرهنگی آفریدی

چرا باید او را در محله و کویر خشک وسوزان تعصب و تحجر خلق کنی

تا در تعدد تهمت های ناروا به دست ریز و درشت های متعصب جوهر دوات شان خشک شود و چوب قلم شان بسوزد

آنانی که قلم ِ منطق شان " چماق " و جوهره ی جوهرشان ، نام و نان و آب و آبروی بزرگان و اندیشمندان است

خدایا !

مرا از آنانی قرار نده که :

بر سر سفره ی نادانی با لقمه ی جهل ، نان ِ جهالت می خورند و نعره ی مستانه " هر که دندان دهد نان دهد " سر می دهند

بلکه مرا از آنانی قراربده :

تا جوهر قلمم در قلب کویر بی فرهنگی ، آب و آبیار ِ ریش و ریشه های خشک و تشنه ی معرفت شود

تا به جای آنکه با چنگ و" دندان " ، " نان " به نرخ روز بخورم

با آهنگی دلنواز ترانه ی علم و دانش و معرفت را این گونه در گوششان زمزمه کنم که:

" من علمنی حرفاً فقد صيرنی عبداً "

هر کس به من کلمه ای آموخت، مرا بنده خود ساخته است ( امام علی )

علی یارتان

                                                                           دکتر مجتبی کرباسچی

                                                          تیر . . . .1387

www.karbaschy.com

 

استفاده از اشعار ومقالات این وبلاگ با نام نویسنده و نام وبلاگ ، بلامانع است

ولی در غیر این صورت ، مستوجب عذاب وجدان و حرمت شرعی خواهد بود

 

گلدون دل نازك و دیوونه من . . . . . دکتر مجتبی کرباسچی

تقديم به آناني كه گفتند :

 

هرچه گشتیم در این شهر نبود اهل دلی  . . . . . . . که بداند غم دلتنگی و تنهائی ما

 

                                  

                                گلدون  دل ِ نازك و دیوونه من

 

دکتر مجتبی کرباسچی

   

 

 Image hosted by allyoucanupload.com

 

 

گلدانی شکست . . . . . !!!

 

مادرم گفت : " حیف شد "

 

پدرم  گفت :  " گرون بود "

 

خواهرم گفت : " قشنگ بود "

 

برادرم گفت : " مال من بود"

 

و مادر بزرگم گفت : " خاطره داشتم "

 

ولی . . . . .  . .

 

 ولی وقتی گلدون دل من شکست هیچکس نه تنها ذره ای" آخ " نگفت که " آهی" هم نكشید !!!

 

چرا  . . . ؟

نمی دونم چرا ؟ . . . .

 

شاید هر جایی رسم و رسوم  ِ خودش رو داره ودر " این دنیا "  " دیدنی ها " را با چشم  می بینند " شنیدنی ها " را با گوش می شنوند  و" لطافت و ضخامت " را با دست لمس می کنند لذا قاعد تا باید صدای شکستن گلدون را بشنوند .  ولی " درد ِ دل " عاشق یا " دل درد ِ " مریض را نبينند ونشنوند !!!

 

 ولی " اون دنیا " حکایتی دیگر دارد ! ؟

 

ومن امروز میخام بهتون بگم که من در" اون دنیا " پدر بزرگی دارم که هر وقت مثل همه ، گلدون د لم با " حرفی ، تلفنی ، قول وقراری " می شکنه  یا هر وقت از نا مهربونی ِ زمونه ریشه گل بَس حساس واحساسی گلدون دلم از عطش تشنگی می سوزد این آقای بزرگ در عالم رویا به خوابم می آید ابتدا با " یک شوخی ناب خانوادگی " شارژم می کند سپس با آرامش اما دلواپسی می گوید "غصه نخور" ! ؟

 

او وقتی زنده بود در بازار مغازه داشت ولی فرق او با دیگر تجار این بود که قلبی پاک داشت كه او در یک کلام " ساده دل " بود

 

 آنقدر ساده و ساده که گاهی بوی سادگی بعضی اشتباهاتش از فرسنگها وفرسخ ها دور به مشام می رسید!

 

او مصداق وترجمه شعری بود که بسیار زیا د دوستش می دارم :

               

   هر که با پاکدلان صبح ومسایی دارد         دلش از پرتو اسرار صفایی دارد

 

در دوران بیماریش مادرخوبم به تنهائی او را تیمار کرد وجالب اینکه در" اول تیر " به د نیا آمد  ودر همان " اول تیر" هم در گذشت .

 

هر وقت پيشم می آيد من كه اصلا واصلا ازقبر وقبرستون خوشم نمياد ميرم بالای مزارش با نثار فاتحه ای نازش می كنم وفورا برمی گردم !

 

آری !

او گرچه تك بيت وغزلی عاشقانه بلد نبود و نمي دانست " اهل دل " چيست و" صاحبد ل " كيست ولی شاه بيت غزل عشق و عرفان را كه خلوص وسادگی بود را در درون به ارث برده بود .  او چوپان ساده ی " موسی وشبانی " بود كه می گفت :

 

 توكجايی تا شوم من چا كرت              چارقت دوزم كنم شانه سرت
 دستكت بوسم  بمالم  پايكت                 وقت خواب آيم بروبم جايكت . . .

 

ومن شك ندارم اگر با " سر سوزن ذوقی "مي نويسم قلم ِ دل  ِ ديوانه ی من ميراث خوار سادگی بی تكلف اين بزرگوار است .

يادمان باشد :

گرچه از روز ازل ، حرمت كعبه ونمازبسوی قبله اش را بر همه واجب كردند ولی ترديد نكنيد اين امر برای صاحبدلان ِ ساده دل مستثنی است.

 

چرا ؟

چون قلب دلدار خود كعبه ی عشق ومعرفت است و رفت وآمد وخورد وخوابش خود به خود طواف دور ِِ خود يعنی گشتن دور كعبه دل است كه اين خود عبادت  و نما ز است.

 

وخوب بدانيد اگر روزی روزگاری گذر عارفیِ دلشيفته به كعبه ی گلی مكه افتاد آنجاست كه آن مكعب گلی بايد دور او بگردد !

 

به کعبه گفتم تو از خاکی منم خاک

                                         چرا با ید ، به دور تو بگردم ؟

ندا آمد تو با پا آمدی باید بگردی

                                         برو ، با دل بیا ، تا من بگردم !

 

ومولوی دلداری اهل دل بود كه با آنكه در مدح علی و خلفای ِ راشدين شعر گفت ولی به نظر من او نه سنی بود نه شيعه ، نه مسيحی بود نه يهودی ، نه گبر بود نه بت پرست ، كه او بت شكني بود كه ازاين عقيده و سليقه از آن مكتب و مسلك  دل كند وچون موسي " كليم الله " شد وبی واسطه ومستقيم با خدا سخن گفت !

 

پس او و امثال ِ او پيامبران ِ هميشه زنده زمانند كه دلشان " كعبه " ، اعمالشان " نماز "  وخلاصه ی كتاب و احكامشان " عشق است و عشق است و عشق "

 

آری !

همانگونه كه گفتم هر گاه " چينی نازك دلم ترك برمی دارد " ومردم ِ شهرِمان در هياهوی دم و دود " اين دنيا " ناشنوا و كر می شوند  در اين هنگامه و در عمق تنهائی وبی كسی وبی مهری آقا بزرگی  بز گوار از " آن دنيا " با دلداری خوشحالم می كند.

ولي بايد با همه شادی و شادمانی وغرورم اعتراف كنم خوشا به حال ِ آناني كه بر خلاف ِ من با تو كل شان نه هراز گاهی كه هماره وهميشه با بزرگ و بزرگتر هائی ازلی و ابدی ديدار می كنند ودائم با او درد دل می كنند :

 

خوشا آنان كه الله يارشان بی 

                                   به حمد و قل هوالله كارشان بی
خوشا آنان كه دائم در نمازند 

                                      بهشت جاودان ماوايشان بی

 

وخلاصه اینکه :

 

پدر وپدران معنوی ما چون مولوی مال " اون دنیا " بود ند ولی   لیلی ومجنون برای " این دنیا " هستند

مولوی "عارفی آسمانی" بود و لیلی ومجنون "عاشقان زمینی" هستند

 

من به شما قول می دهم اگر ماه وخورشید وفلک نشانه هایی از آیات خدا در زمین هستند ،

 

 شک نکنید عشق پاک ومنزه وخالص زمینی نیز آیه ونور الهی است که بر افراد ی خاص

 

می تابد ، لذا من بر خلاف آنانی که این شعله الهی را بازیهای بچگانه ! می دانند ، با قلمی

 

شکسته اما صداقتی جانانه می گویم : خوشا به احوال ِ آنان که لیاقت آن را داشته اند تا

 

عاشق شوند ! . . . . .  چون عشق پاک ِ زمینی خود می تواند پیش زمینه ای برای عشق

 

جاوید الهی باشد.

 

 

 لذا :

 دورا دور و از ته دل ، خاک پاک ِهمه ی "عاشقان زمينی " و "عارفان الهی"  این مشعل های همیشه فروزان آیات خدایی بر روی زمین را می بوسم

 

ودر پایان اعتراف می کنم که :

 

 باور کنید قلم من نه اثر و آثار خودم که محصول ِ جوهری روان و سیال  و سیلابی ویرانگر

 

 است که ازاشک پاک ِ صاحبدلانی ساده دل و اهل دل می تراود

 

همان هایی که با آوا و آواز ِدلنواز خود با نی ونای خسته  بر خفتگان شهر نهیب می زنند : 

 

آتشست این بانگ ِ نای و نیست باد     

                                هر که این آتش ندارد نیست باد

                                       نیست باد

                                                                             نیست باد  . . . . . .                                                                                                      

 فكری شوريده وشيدا

                         ودلی بی تاب و بيقراربه نام :

 

                                               دکتر مجتبی کرباسچی

 

تیر . . . 13۸۷

    

                Image hosted by allyoucanupload.com

 

 

      استفاده از اشعار ومقالات این وبلاگ با نام نویسنده و نام وبلاگ ، بلامانع است

 

     ولی در غیر این صورت ، مستوجب عذاب وجدان و حرمت شرعی خواهد بود .

 

www.karbaschy.com

    

 

آیا اسلام دموکراسی را قبول دارد ! ؟. . . . . دکتر مجتبی کرباسچی


حکومت اسلامی ؟ یا جمهوری اسلامی ؟


آیا اسلام آزادی و دموکراسی را قبول دارد

 

دکتر مجتبی کرباسچی

 . . . . .

من نمی فهمم چرا حوزه اينقدر از لغت " دموكراسی "  ترس و واهمه دارد ! ؟   

    اين روزها غرب بسيار از " دموكراسی " می ‌گويد و اسلام را دين جهادی نه

 آزاديخواه می نامد !

البته اون قسمت‌هايی را كه غرب صادقانه می ‌گويد من هم قبول دارم و من هم صادقانه

 و از ته دل ، براين پافشاری آنان برای اعتلای اين خصلت و خصيصه انسانی تبريك

می ‌گويم ( مثل آزادی ‌های سياسی، فردی ،  اجتماعی ) ، و لی نه بی ‌بند و باری ‌ها ی

 اجتماعی مثل آزادی های غير اخلاقی همچون هم جنس بازی يا ازدواج هم جـنس وغيره . . .

ولی اينكه غرب اسلام را دين جنگ وجهاد می داند

اولا ً: بايد بداند : " جهاد در اسلام جنگ نيست جهاد در اسلام ، دفاع است ".

اگر امام حسين گفت : " زندگی عقيده و جهاد است " جهاد او نه جنگ كه دفاع‌برای

اسلامی بود كه به دست كارگزارانی متعصب و متحجر و خشك مغزی افتاده بود كه به

نام دين حكومت می كردند .

همانهايی كه امروزه گروه‌های تندرو سلفی و طالبان را تشكيل می ‌دهند

نمی دانم می دانید یا نه ، که طالبان گرفتن عكس و تصويربرداری را حرام و شرك

می ‌داند و هنوز كسی تصوير سر كرده آنان یعنی " ملاعمر " را یا نديده مگر اینکه

دزدکی از او عکس گرفته باشند .

اما بدتر از آنان تندروهای سلفی هستند كه در حالی كه يكی قرآن می ‌خـواند ديگری با

چاقــو سَر  ِِ بخت برگشته‌ای را بيخ تا بيخ می برد وجالب تر اينكه بی محا با از آن فيلم

برداری می ‌كنند ، همانی كه امروزه با بلوتوث دست به دست در موبايـل‌ها یتان

نظاره ‌گر آن هستيد .

شما اگر يك غيرمسلمان باشيد با ديدن اين فيلم به همراه تلاوت قرآن چه ديدی نسبت

به اسلام پيدا خواهيد كرد؟؟

غرب خوب بداند اسلام در" دموكراسی  اخلاقی " از آنان عقب تر نیست ،  گرچه

" دموكراسی غير اخلاقی  "را قبول ندارد که شاید در این زمینه درخیلی از موارد  با

کلیسا هم ، هم عقیده باشد

چرا؟

گرچه خوب خوب می دانم متشرعان دينی معتقدند : " هیچ دینی جز اسلام پذ یرفته

 نیست " و هرگز نه تفسير كه ديد مرا در خصوص آيه « لا اكراه فی ‌الدين » را قبول

 ندارند ، ولی مدافعان اسلام بايد يادشان باشد كه برای استفهام غرب و برای آنانی كه

اسلام را ضد دمو كراسی می دانند با استنا د  به اين آيه آنان را متقاعد كنند .

چرا ؟

چون ، انتخاب دين، پذيرفتن حزب دموكرات يا جمهوری خواه نيست دين يك ايده ،

تفكر ، ومكتب اصيل الهی است كه برای هدايت بشر در ادوار مختلف آمده‌است.

 لذا اگر اسلام ، پذيرفتن دين را اكراه و اجبار نمی ‌داند.

 پس چرا حوزه از « دموكراسی » اين همه واهمه دارد وآب در هاون دشمن می‌ريزد ؟


        غرب دموكرات و آزاديخواه بايد بداند ، اگر غرب به دموكراسی و رای مردم و پارلمان

 می ‌نازد بايد يادآوری كنم در تاريخ صدراسلام آمده است پس از فوت پيامبر مردم در

محل و پارلمانی به نـام « سقيفه بنی ساعده » جمع شدند و عليرغم جريان "غدير" ،

مردم با رای و بيعت خود به « ابوبكر» او را خليفه مسلمين كردند و" علی" امام اول

شيعيان اگر نگويم پذيرفت ولی حداقل به خاطر احترام به رای مردم و حفظ كيان ونظام

  اسلامی آ نرا پذيرفت وچندین چند سال سکوت کرد

.

قسمتی از مقاله " سنت و مدرنیزه "خودم

 

لذا با توجه به آیه صریح « لا اكراه فی ‌الدين » وتاریخچه « سقيفه بنی ساعده »

گرچه در صدر اسلام اصطلاح " جمهوری اسلامی " نمی بینیم ولی قطعا

منظور " حکو مت اسلامی " چیزی جز قبول " دموكراسی  و جمهوریت "

نظام اسلامی نیست ، همانی که تندروان سنتی و داخلی امروزه ما ، به نام

دین در باطن باآن مخالفند !!!

 

نمی دانم چرا ؟؟؟

دکتر مجتبی کرباسچی

تیرماه . . . . .  1388

www.karbaschy.com     

               استفاده از اشعار ومقالات این وبلاگ با نام نویسنده و نام وبلاگ ، بلامانع است

                ولی در غیر این صورت ، مستوجب عذاب وجدان و حرمت شرعی خواهد بود .

  

             

شنیدنی های تاریخی . . . . عصبانیت دکتر بهشتی از خلخالی برای اعدام مجدد یک اعدامی . . . . دکتر مجتبی

شنیدنی های تاریخی . . . . عصبانیت دکتر بهشتی از خلخالی برای اعدام مجدد یک اعدامی . . . . دکتر مجتبی کرباسچی

 

ابوالقاسم سرحدی‌زاده» عضو شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی و وزیر سابق کار و امور اجتماعی بود

او این خاطره را نقل می کند :

بهشتی رئیس دیوان عالی کشور بودند  روزی بنده را به دفتر خودشان احضار کردند و  با همه محبتی که به من داشتند با عصبانیت و صدای لرزان نامه‌ای را که در دست داشتند به طرف من پرتاب کردند و گفتند این نامه را بخوان من واقعاً تعجب کردم که چه اتفاقی می‌تواند ایشان را آنقدر عصبانی کند.

 

وی افزود: ماجرای نامه به این ترتیب بود که یکی از نگهبان‌های پزشکی قانونی برای شهید بهشتی نامه نوشته بود که در یک شب که من در اینجا نگهبان بودم از دادگاهی که مسئولیت آن با مرحوم آقای خلخالی بود چهار نفر اعدامی را برای ما فرستادند که آنجا بماند تا صبح ببرند و دفن کنند. این چهار جنازه را در سردخانه گذاشتیم نیمه‌های شب از محل نگهداری جنازه‌ها سر و صدایی آمد دیدم یکی از این اعدامی‌ها هنوز نیمه‌جان است و من به سرعت با آقای خلخالی تماس گرفتم و موضوع را اطلاع دادم و آنها هم شبانه دو سه نفر را فرستادند، فرد نیمه‌جان را با تیر زدند و رفتند ما هم که در ترس و واهمه از آن مأمورین بودیم هیچ‌ عکس‌العملی نشان ندادیم. من بهت زده به آن نامه نگاه کردم و فهمیدم که حتی یک اعدام غیراسلامی چگونه ایشان را خشمگین ساخته است.

 

سرحدی‌زاده در ادامه گفت: بعد از مدتی که از عصبانیت ایشان کاسته شد و من دیدم که می‌توانند آرام‌تر صحبت کنند به من گفتند فلانی من باید به این اوضاع خاتمه دهم من بساط این‌گونه دادگاه‌ها را جمع خواهم کرد و تو هم به سهم خود مسئولی و هرگز نباید اجازه رخداد چنین اتفاقاتی را بدهی.

منبع  : خبر انلاین

http://iwww.khabaronline.ir/news-159426.aspx

 
 

                                                   

 

فاطمه صادقی دختر شیخ صادق خلخالی

************************************************************************

عضویت در صفحه ی " صاحبدلان " جهت اشتراک و ارسال مطالب همین صفحه برای شما :

http://www.facebook.com/pages/sahbdlan-dktr-mjtby-krbaschy/141444739249371?ref=ts

" افشین قطبی " پرچمدار انقلاب فرهنگی ورزش ایران . . . . . دکتر مجتبی کرباسچی

 

" افشین قطبی " پرچمدار انقلاب فرهنگی ورزش ایران

 

View Raw Image" href="http://s3.tinypic.com/6jj7dl.jpg" class="thickbox">

شا ید وقتی که مدیر عامل پرسپولیس قصد به خدمت گیری افشین قطبی را داشت

شاید زمانی که او برای قطبی به سختی شناسنامه ی ایرانی گرفت

شاید هنگامی که همه ی طر فداران پرسپولیس  برای ورود مربی جدید روز شماری می کردند 

شاید وقتی که تمام دوستداران  منتظر تاکتیک های مدرن مربی جدید بودند

شاید روزی که خود او از شایعه دروغ نسبت و انتساب او به فرح دیبا ، دلگیر شد و با شک و تردید و دلواپسی به ایران آمد

و شاید شبی که او از پلکان هواپیما آرام آرام پایین می آمد ، نه تنها خود او و نه تنها  کمتر کسی که هیچکس باور نمی کرد که :

پدید ه ای به نام " افشین قطبی " طلایه دار  انقلاب فرهنگی ورزش ایران خواهد شد !

چرا که همه منتظر بودند از آموختنی های تکنیکی او در کنار مربیان بنام دنیا چون " گاس هيدينگ " ، " ديك ادوكات" و همچنين " پيم وربيك " بهره مند خواهند  شد ، لذا همه منتظر بودند تا ببینند قطبی یعنی همان مربی تیم ملی آمریکا در زمان سر مربیگری" استيو سمپسون " در سال 1997 موافق سیستم دفاعی یا هجومی در فوتبال است؟.

 

ولی هیچگاه اینگونه نشد ، و با آنکه قطبی با درایت و مهارت فنی خود پرسپولیس را قهرمان کرد ، ولی آنچه از او قهرمان ساخت این بود که او در عمل ، شعار چندین وچند ساله ی ورزش ایران را تحقق بخشید و او قبل از اینکه " قهرمان "عرصه ی ورزش شود " پهلوان" و یکه تاز محبوب قلبهای میلیون ها ورزش دوست ایرانی شد.

چیزی که خیلی ها پس از انقلاب شعار آن را دادند ولی هر گاه پای عمل پیش آمد هم مدیر عامل ، هم مربی ، هم بازیکن همه و همه " ورزشی" شدند ولی هرگز و هرگز " فرهنگی " نشدند 

چیزی که قطبی شد !!!؟؟؟

می دانید چرا ؟

نمی دانم !

 شاید به تحصیلات او که مهندس الکترونیک از دانشگاه معتبر " يو سي ال " بود ، برمی گردد.

و یا به تجارب او در مدرسه فوتبالش در آمریکا بر می گردد که  سرشناس ترین شاگردش "جان اوبرايان " ملی پوش امریکا در دو جام جهانی بود . 

و یا به کارنامه درخشان و سه بار مربیگری و حضور او در جام جهانی مربوط می شد همانی که هیچ مربی ایرانی تاکنون موفق به انجام آن نشده است.

 نمی دانم ! . . .

 ولی هر چه بود او با تمام مدارک و مناصبش ، خیلی بی ریا و متواضع با شخصیتی آرام و متین ، وبا زبان و گفتمانی  دوست داشتنی  ،

                                                    " پرچمدار انقلاب فرهنگی ورزش ایران " شد .

می دانید چرا ؟؟؟

خیلی مصر بودم تا با مثال زیر به اثبات استدلالم نرسم ولی صادقانه و دور از تمامی حواشی ، مجبورم به برخی از حاشیه سازان فوتبال بپردازم تا منظورم را صریحا بیان کنم :

گرچه از نظر اکثر کارشناسان فوتبال ، بهترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران " پرویز قلیچ خانی " ست ولی باید اذعان کنم " علی دایی " بعنوان آقای گل دنیا حق زیادی بر گردن همه ی ایرانیان دارد چون هیچ جا اسم " دایی" بی نام " ایران " شناخته شده نیست 

لذا من با همه ی احترامی که برای ایشان قائلم - که باید باشم - ولی حس می کنم این اسطوره بی چون و چرای ایران کم کم از این وادی پهلوانی دور می شود ، مثلا در بازی دوستانه ایران با زامبیا که به قضاوت یک داور ایرانی با دو پنالتی مشکوک به سود ایران تمام شد او پس از پایان بازی سراسیمه به سمت میز داوری رفت ودر کمال تعجب  بر آنان تاخت که چرا چند دقیقه بیشتر وقت اضافه گرفته اید !!!  . . . . .

آقای دایی عزیز باید بداند او قبل از اینکه متعلق به خودش باشد متعلق به تاریخ فوتبال یک کشور کهن است و او خوب خوب باید بداند که گرچه :

" مشهور شدن سهل و آسان است ولی محبوب شدن و محبوب ماندن خیلی سخت و دشوار است " 

همان کاهش محبوبیتی که ، دایی  در تلاطم حاشیه سازان رسانه ای، به همراه عدم تدبیر و تند خویی خودش روز بروز بر آن می افزاید !؟

ولی در مقابل او افشین قطبی چه کرد ؟

 

View Raw Image" href="http://s3.tinypic.com/2vj4lcg.jpg" class="thickbox">

وقتی خبرنگاری لجوج و پرشور از قطبی پرسید که نظرتان در باره حرکات غیر ورزشی فلان بازیکن " کم بخت" !!! - بعد از تعویضش - چیست ؟

و آیا او را تنبیه انضباطی خواهید کرد ؟

او با خونسردی تمام جواب داد : او جوان است و دوست دارد بازی کند ما باید او را درک کنیم !!!

 

 چند هفته بعد وقتی همان بازیکن" کم بخت" !!! دوباره بعد از تعویضش حاضر به دست دادن با قطبی - که به سمت او رفته بود - نشد دوباره در جواب خبرنگاری که با سماجت و بیان صریح این تخلف ِ همان بازیکن از قطبی در مورد تنبیه ش پرسید ، باز مربی خوب پرسپولیس حرفهای قبلی اش را تکرار کرد !!!

ببینید تفاوت این دو اخلاق وبینش فرهنگی را ؟ یکی شاگردش را می بخشد ولی دیگری حتی داور را هم

نمی بخشد !!!

آری !

وقتی  " دایی " و " مایلی کهن " مشغول دعواهای " چاله میدانی " بودند ، قطبی آرام آرام پله های ترقی و فرهنگ سازی را گام به گام پیمود ، او با اخلاق متین و شخصیت مثال زدنی خود یکی یکی مربیان ریز و درشت را  " دریبل " زد و با " پاس" های بسیار دقیقش توپ رفاقت و دوستی و متانت را در زمین حریف کاشت تا میدان بازی را از رقابت و عداوت و دشمنی پاک ومنزه دارد ، و نهایتا او بود که با چندین و چند شلیک دقیق خود ، نه دروازه حریف که قلب هزاران هزار مشتاق قرمز و آبی و زرد فوتبال را در ورزشگاه و پای تلویزیون " گل "باران کرد ، همانی که خیلی ها خواستند بکنند ولی نتوانستند .

 

با این کار ِاو هم خوشحال شدیم هم تاسف خوردیم!؟؟؟

 

 خوشحال شدیم که باورمان شد که میدان بازی هم می تواند کلاس درس و مکتب آموزش باشد .

 

  و متاسف شدیم و غصه خوردیم که چرا ما باید درس اخلاق را اگر نگویم از یک آمریکایی ایرانی تبار ، که از یک دانش آموخته ی غربی باید بیاموزیم !!!

اگر ما همیشه ادعا می کردیم که اگر غرب به زرق وبرقش می نازد ولی ما به تمدن و فرهنگ مان می نازیم ، ولی با این نمونه همه سر گردان شدیم که این صاعقه دل آزار  " چه بود و چه شد " ای کاش او نمی آمد و نمی آمد  تا ما حداقل ادعا کنیم در عرصه فرهنگ ورزشی غنی هستیم!!! ؟؟؟

 

اگر از من بپر سند حرفه ای ترین زندگی ورزشی قطبی در ایران چه بود ؟

می گویم : همین که او در اوج محبوبیت ، از حواشی بی محتوا و وقت گیر ِایران فرار کرد ، این خود بارزترین نشانه ی هوش و استعداد و حرفه ای گری او در مبارزه با ناملایمات و حواشی ورزشی بود .

یادتان باشد :

آنچه از قطبی یک " پهلوان " ساخت این بود که با صداقت آنچه در دل داشت در بیان گفت ، و همانی بود که بود نه همانی که دیگران می خواستند او با همان ظرافت حرفه ای خود که در زمین ، بچه ها رابا توپ  تمرین می داد ، با زبان و عملش مربیان و بازیکنان و ملتی را درس پهلوانی داد همانی که آرزوی هر ایرانی جوانمردی است که خود را رهرو " پوریای ولی " میدان های سخت مبارزه می داند .

 

آری ، آدم ها آمد ه اند تا بروند و قطبی هم رفت !

ولی یادتان باشد :

در این آمد و رفت های روزگار ، گرچه روزها شب و شب ها روز می شوند ، و فروغ و روشنی  تمام مناصب و مدارک بتدریج کم رنگ و کم رنگ تر می شوند

و گرچه عقربه زمان از ورزشکار تنومند و با نشاط فردی سالمند و بی نشاط می سازد ، ولی آنچه گرد پیری نمی گیرد و همیشه و همیشه در اذهان جاوید و ماند گار می ماند همان یادگارهای ماندگاریست که در قالب افکار علمی یا رفتارهای فرهنگی ، ورزشی و غیره هماره در خاطر ه ها جاوید و ابدی می ماند . 

همانی که قطبی فقط و فقط با رفتار های شایسته خود برای همیشه در یاد و خاطره صدها مشتاق ورزشی از رفیق تا رقیب کاشت !

دوستداران و طرفداران رنگارنگی که از او ، قبل از تکنیک و تاکتیک قهرمانی ، مرام و منش پهلوانی آمو ختند  .

و ای کاش جامعه ورزشی ما هم با تاسی از او و با  تربیت ِ جوانانی مودب و مرتب و با تربیت ، همچون او به همراه  " قهرمان ورزشی " ، " مرام پهلوانی " را نیز تبلیغ و ترویج کنند .

 

آری قطبی رفت . . . . . !

ولی مرام و مردانگی او جاویدان ماند .

 

این محبوبیت گوارای افشین قطبی

                                           " طلایه دار انقلاب فرهنگی ورزش ایران "

                                                                                              ومردم اصیل و فرهنگی ما باد !

 

افشین قطبی

دکتـر مجتبی کرباسچی

تیر . . . .1387

www.karbaschy.com

البته این مقاله مربوط به سال گذشته است ، ممکن است سرمربیگری ایشان برای تیم ملی ایران نتیجه ندهد ، همانگونه که انگلیس با لیگ معتبرش چندین بار از رسیدن به جام جهانی باز ماند .

منظور من یک بحث فرهنگی است نه فنی و تخصصی

استفاده از اشعار ومقالات این وبلاگ با نام نویسنده و نام وبلاگ ، بلامانع است

ولی در غیر این صورت ، مستوجب عذاب وجدان و حرمت شرعی خواهد بود

 

امیر عباس هویدا و عصـا یـش . . . . . دکتر مجتبی کرباسچی

 

شنیدنی های تاریخی :

 

امیر عباس هویدا و عصـا یـش

 

         

فرح پهلوی :

روزی در هیئت امنای بنیاد فرح د ر حضور دیگران به او گفتم :

آقای هویدا ! شما که پایتان درد نمیکند چرا بیهوده عصا دست می گیرید ؟؟؟

او با خوشمزگی جواب داد :

برای اینکه از قدیم گفته اند : " آدم عاقل باید همیشه دست به عصا راه برود " !!!

در این موقع " کریم پا شا بهادری " به او گفت :

این را برای عاقل گفته اند نه شما !!!

و ما از این شوخی کلی خندیدیم

                                

                  

عباس ميلانی در کتاب « معمای هويدا » می نويسد: هويدا مانند ديگر مسئولان رژيم پيشين اعدام نشد بلکه حجت الاسلام هادی غفاری ؟؟؟!!! که از پشت سرش می آمد، دو تير به گردن او زد و او را معدوم کرد .  

اسرار زندگی شاه و فرح

صفحه347

 

دکتر مجتبی کرباسچی

تير . . . . 1388

 

WWW.KARBASCHY.COM

                  استفاده از اشعار ومقالات این سایت با نام نویسنده و نام سایت ، بلامانع است

ولی در غیر این صورت ، مستوجب عذاب وجدان و حرمت شرعی خواهد بود .

گلدون دل نازك و دیوونه من . . . . . دکتر مجتبی کرباسچی

تقديم به آناني كه گفتند :

 

هرچه گشتیم در این شهر نبود اهل دلی  . . . . . . . که بداند غم دلتنگی و تنهائی ما

 

                                  

                                گلدون  دل ِ نازك و دیوونه من

 

دکتر مجتبی کرباسچی

   

 

 

 

 

گلدانی شکست . . . . . !!!

 

مادرم گفت : " حیف شد "

 

پدرم  گفت :  " گرون بود "

 

خواهرم گفت : " قشنگ بود "

 

برادرم گفت : " مال من بود"

 

و مادر بزرگم گفت : " خاطره داشتم "

 

ولی . . . . .  . .

 

 ولی وقتی گلدون دل من شکست هیچکس نه تنها ذره ای" آخ " نگفت که " آهی" هم نكشید !!!

 

چرا  . . . ؟

نمی دونم چرا ؟ . . . .

 

شاید هر جایی رسم و رسوم  ِ خودش رو داره ودر " این دنیا "  " دیدنی ها " را با چشم  می بینند " شنیدنی ها " را با گوش می شنوند  و" لطافت و ضخامت " را با دست لمس می کنند لذا قاعد تا باید صدای شکستن گلدون را بشنوند .  ولی " درد ِ دل " عاشق یا " دل درد ِ " مریض را نبينند ونشنوند !!!

 

 ولی " اون دنیا " حکایتی دیگر دارد ! ؟

 

ومن امروز میخام بهتون بگم که من در" اون دنیا " پدر بزرگی دارم که هر وقت مثل همه ، گلدون د لم با " حرفی ، تلفنی ، قول وقراری " می شکنه  یا هر وقت از نا مهربونی ِ زمونه ریشه گل بَس حساس واحساسی گلدون دلم از عطش تشنگی می سوزد این آقای بزرگ در عالم رویا به خوابم می آید ابتدا با " یک شوخی ناب خانوادگی " شارژم می کند سپس با آرامش اما دلواپسی می گوید "غصه نخور" ! ؟

 

او وقتی زنده بود در بازار مغازه داشت ولی فرق او با دیگر تجار این بود که قلبی پاک داشت كه او در یک کلام " ساده دل " بود

 

 آنقدر ساده و ساده که گاهی بوی سادگی بعضی اشتباهاتش از فرسنگها وفرسخ ها دور به مشام می رسید!

 

او مصداق وترجمه شعری بود که بسیار زیا د دوستش می دارم :

               

   هر که با پاکدلان صبح ومسایی دارد         دلش از پرتو اسرار صفایی دارد

 

در دوران بیماریش مادرخوبم به تنهائی او را تیمار کرد وجالب اینکه در" اول تیر " به د نیا آمد  ودر همان " اول تیر" هم در گذشت .

 

هر وقت پيشم می آيد من كه اصلا واصلا ازقبر وقبرستون خوشم نمياد ميرم بالای مزارش با نثار فاتحه ای نازش می كنم وفورا برمی گردم !

 

آری !

او گرچه تك بيت وغزلی عاشقانه بلد نبود و نمي دانست " اهل دل " چيست و" صاحبد ل " كيست ولی شاه بيت غزل عشق و عرفان را كه خلوص وسادگی بود را در درون به ارث برده بود .  او چوپان ساده ی " موسی وشبانی " بود كه می گفت :

 

 توكجايی تا شوم من چا كرت              چارقت دوزم كنم شانه سرت
 دستكت بوسم  بمالم  پايكت                 وقت خواب آيم بروبم جايكت . . .

 

ومن شك ندارم اگر با " سر سوزن ذوقی "مي نويسم قلم ِ دل  ِ ديوانه ی من ميراث خوار سادگی بی تكلف اين بزرگوار است .

يادمان باشد :

گرچه از روز ازل ، حرمت كعبه ونمازبسوی قبله اش را بر همه واجب كردند ولی ترديد نكنيد اين امر برای صاحبدلان ِ ساده دل مستثنی است.

 

چرا ؟

چون قلب دلدار خود كعبه ی عشق ومعرفت است و رفت وآمد وخورد وخوابش خود به خود طواف دور ِِ خود يعنی گشتن دور كعبه دل است كه اين خود عبادت  و نما ز است.

 

وخوب بدانيد اگر روزی روزگاری گذر عارفیِ دلشيفته به كعبه ی گلی مكه افتاد آنجاست كه آن مكعب گلی بايد دور او بگردد !

 

به کعبه گفتم تو از خاکی منم خاک

                                         چرا با ید ، به دور تو بگردم ؟

ندا آمد تو با پا آمدی باید بگردی

                                         برو ، با دل بیا ، تا من بگردم !

 

ومولوی دلداری اهل دل بود كه با آنكه در مدح علی و خلفای ِ راشدين شعر گفت ولی به نظر من او نه سنی بود نه شيعه ، نه مسيحی بود نه يهودی ، نه گبر بود نه بت پرست ، كه او بت شكني بود كه ازاين عقيده و سليقه از آن مكتب و مسلك  دل كند وچون موسي " كليم الله " شد وبی واسطه ومستقيم با خدا سخن گفت !

 

پس او و امثال ِ او پيامبران ِ هميشه زنده زمانند كه دلشان " كعبه " ، اعمالشان " نماز "  وخلاصه ی كتاب و احكامشان " عشق است و عشق است و عشق "

 

آری !

همانگونه كه گفتم هر گاه " چينی نازك دلم ترك برمی دارد " ومردم ِ شهرِمان در هياهوی دم و دود " اين دنيا " ناشنوا و كر می شوند  در اين هنگامه و در عمق تنهائی وبی كسی وبی مهری آقا بزرگی  بز گوار از " آن دنيا " با دلداری خوشحالم می كند.

ولي بايد با همه شادی و شادمانی وغرورم اعتراف كنم خوشا به حال ِ آناني كه بر خلاف ِ من با تو كل شان نه هراز گاهی كه هماره وهميشه با بزرگ و بزرگتر هائی ازلی و ابدی ديدار می كنند ودائم با او درد دل می كنند :

 

خوشا آنان كه الله يارشان بی 

                                   به حمد و قل هوالله كارشان بی
خوشا آنان كه دائم در نمازند 

                                      بهشت جاودان ماوايشان بی

 

وخلاصه اینکه :

 

پدر وپدران معنوی ما چون مولوی مال " اون دنیا " بود ند ولی   لیلی ومجنون برای " این دنیا " هستند

مولوی "عارفی آسمانی" بود و لیلی ومجنون "عاشقان زمینی" هستند

 

من به شما قول می دهم اگر ماه وخورشید وفلک نشانه هایی از آیات خدا در زمین هستند ،

 

 شک نکنید عشق پاک ومنزه وخالص زمینی نیز آیه ونور الهی است که بر افراد ی خاص

 

می تابد ، لذا من بر خلاف آنانی که این شعله الهی را بازیهای بچگانه ! می دانند ، با قلمی

 

شکسته اما صداقتی جانانه می گویم : خوشا به احوال ِ آنان که لیاقت آن را داشته اند تا

 

عاشق شوند ! . . . . .  چون عشق پاک ِ زمینی خود می تواند پیش زمینه ای برای عشق

 

جاوید الهی باشد.

 

 

 لذا :

 دورا دور و از ته دل ، خاک پاک ِهمه ی "عاشقان زمينی " و "عارفان الهی"  این مشعل های همیشه فروزان آیات خدایی بر روی زمین را می بوسم

 

ودر پایان اعتراف می کنم که :

 

 باور کنید قلم من نه اثر و آثار خودم که محصول ِ جوهری روان و سیال  و سیلابی ویرانگر

 

 است که ازاشک پاک ِ صاحبدلانی ساده دل و اهل دل می تراود

 

همان هایی که با آوا و آواز ِدلنواز خود با نی ونای خسته  بر خفتگان شهر نهیب می زنند : 

 

آتشست این بانگ ِ نای و نیست باد     

                                هر که این آتش ندارد نیست باد

                                       نیست باد

                                                                             نیست باد  . . . . . .                                                                                                      

 فكری شوريده وشيدا

                         ودلی بی تاب و بيقراربه نام :

 

                                               دکتر مجتبی کرباسچی

 

تیر . . . 13۸۷

    

                

 

 

      استفاده از اشعار ومقالات این وبلاگ با نام نویسنده و نام وبلاگ ، بلامانع است

 

     ولی در غیر این صورت ، مستوجب عذاب وجدان و حرمت شرعی خواهد بود .

 

www.karbaschy.com