شب یلدا

شب یلدا : 

 

 شب یلدا ، پای کرسی ،

                                 صحبت از آمدن و رفتن بود

مادرم گفت که عمر ،

                          همچو دریاست ،

                                                  ولی می ترسم خشک شود

 کوز ه ها راپرکن                  

                         کوز ه ها راپرکن

                                               کوز ه ها راپرکن . . . . .

                                                                   سهراب سپهری

 

www.karbaschy.com 

شب یلدا

   شب یلدا :

 

 عمرتون صد شب " یلـدا " ، دلتون قد یه دریا 

 

                              توی این شب های سرما ، یادتون همیشه با ما

                                                            

 www.karbaschy.com

 

بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران . . . . . سعدی

 

بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران . . . . . . سعدی

 

بگذار  تا بگرییم  چون ابر ، در بهاران   

                                         کز سنگ گریه خیزد روز وداع یاران

 

هر کو شراب فرقت روزی چشیده باشد

                                                        داند  که سخت باشد   قطع امیدواران

 

با ساربان ، بگویید  ، احوال آب چشمم 

                                                                 تا بر شتر نبندد  محمل  به روز باران

 

بگذاشتند ما را  در دیده  آب حسرت

                                                   گریان چو در قیامت چشم گناهکاران

 

ای صبح شب نشینان جانم به طاقت آمد

                                                      از بس که دیر ماندی چون شام روزه داران

 

چندین که برشمردم   از ماجرای عشق

                                                                  اندوه دل   نگفتم الا یک از  هزاران

 

سعدی به روزگاران مهری نشسته در دل

                                                 بیرون نمی​توان کرد الا به روزگاران

 

چندت کنم حکایت شرح این قدر کفایت

                                                 باقی نمی​توان گفت الا به غمگساران

 

                                                                                       سعدی

 

www.mojtaba334.blogfa.ir

سوز دل اشک روان آه سحر ناله شب . . . . . حافظ

 

سوز دل اشک روان آه سحر ناله شب . . . . .  حافظ 

 

در خرابات مغان نور خدا می‌بینم 

                                     این عجب بین که چه نوری ز کجا می‌بینم

 

 جلوه بر من مفروش ای ملک الحاج که تو

                                            خانه می‌بینی و من خانه خدا می‌بینم

 

 خواهم از زلف بتان نافه گشایی کردن  

                                            فکر دور است همانا که خطا می‌بینم 

 

سوز دل اشک روان آه سحر ناله شب 

                                               این همه از نظر لطف شما می‌بینم

 

هر دم از روی تو نقشی زندم راه خیال

                                       با که گویم که در این پرده چه‌ها می‌بینم 

 

کس ندیده‌ست ز مشک ختن و نافه چین

                                        آن چه من هر سحر از باد صبا می‌بینم 

 

دوستان عیب نظربازی حافظ مکنید   

                                              که من او را ز محبان شما می‌بینم 

 

                                                                                  حافظ

سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد. . . . . . حافظ

                         

                        جام جم . . . . . حافظ

                                  

سال‌ها   دل طلب  جام جم  از ما  می‌کرد

                                                  وان چه خود داشت زبیگانه تمنا می‌کرد

 گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است

                                                   طلب از  گمشدگان   لب دریا    می‌کرد

 مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش 

                                                    کو  به تایید نظر  حل معما      می‌کرد

 دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست

                                                     و اندر آن آینه صد گونه تماشا می‌کرد

 گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم 

                                                    گفت آن روز که این گنبد مینا  می‌کرد

 بی دلی در همه احوال خدا با او بود     

                                                   او نمی‌دیدش و از دور خدا يا  می‌کرد

این همه شعبده خویش که می‌کرداین جا   

                                                   سامری  پیش عصا و ید بیضا  می‌کرد

گفت آن یار کز او گشت سر دار بلند 

                                                 جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

 فیض روح القدس ار باز مدد فرماید     

                                                  دیگران هم بکنند آن چه مسیحا می‌کرد

 گفتمش سلسله زلف بتان از پی چیست 

                                                گفت : حافظ  گله‌ای از  دل شیدا می‌کرد

                                                                                          حافظ