شاه شمشادقدان

شاه شمشاد قدان    خسرو شيرين دهنان         که بمژگان شکند قلب همه صف شکنان
مست بگذشت و نظربر من درويش انداخت      گفت ای چشم وچراغ همه شيرين سخنان
تا کی از سيم و زرت کيسه تهی خواهدبود       بنده من شو و برخور ز همه    سيم تنان
کمتر از ذره نه ای   پست مشو مهر بورز        تا بخلوتگه خورشيد رسی   چرخ زنان
بر جهان تکيه مکن   ور قدحی می داری         شادی زهره جبينان خور و نازک بدنان
دامن دوست بدست آر و ز دشمن  بگسل          مرد يزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان
پير پيمانه کش من که روانش خوش باد           گفت پرهيز کن از صحبت پيمان شکنان
با صبا  در چمن لاله    سحر   می گفتم            که شهيدان که اند اين همه خونين کفنان
گفت حافظ من و تو محرم اين راز نه ايم          از می لعل حکايت کن و  شيرين دهنان

                                                                                                          حافظ