لیلی و مجنون        

      دید مجنون ، را یکی  صحرا نورد

                                                 در میان  ِبادیه ، بنشسته  فرد

     کرده صفحه ریگ ، وانگشتان قلم

                                              میزند با اشک خونین ، این رقم

      گفت:ای مجنون  ِِ شیدا،چیست این

                                               مینویسی نامه ، بهر کیست این

     كِی ، به لوح ريگ ، باقی ماند نش

                                          تا كس ديگر ، پس از تو خواند نش

      گفت : مشق ِِ نام  ِ لیلی ،  می کنم

                                              خاطر ِِ خود را ، تسلی می کنم

       می نویسم ، نامش اول ، وز قفا

                                                 می نگارم نامهً  عشق و وفا

      نيست جز نامی از او در دست من

                                             زان بلندی ، يافت قدر پست من

       ناچشيده ، جرعه ای ،  از جام او

                                                 عشقبازی می كنم ، با نام او

                                                                           جامی 

                                                            

www.mojtaba334.blogfa.com