شیرین و فرهاد



عشق بازی را ،چه خوش، فرهاد مسکین کرد و رفت

                                       جان شیرین را، فدای جان شیرین کرد ورفت

یادگاری در جهان را ، تیشه بهر خود گذاشت

                               بیستون را گر ، زخون خویش رنگین کرد و رفت

دیشب آن نامهربان مه ، آمد واز اشک شوق

                                      آسمان دامنم را ، پر ز پروین کرد و رفت

پیش ازاینها ، ای مسلمانان داشتم دین ودلی

                                     آن بت کافر چنینم ، بی دل ودین کرد ورفت

تا شود آگه زحال زار دل ، باد صبا

                           مو به مو ، گردش در آن گیسوی پرچین کرد و رفت


www.mojtaba334.blogfa.com