صاحبدلان

   فرهاد و شيرين

   همچو فرهاد   بود کوه کنی  پيشه ما                      

                                              کوه ما سينه ما ناخن ما تيشه ما

   شور شيرين  ز بس آراست  ره جلوه گری

                                         همه فرهاد تراود ز رگ و ريشه ما

   بهر يک جرعه می  منت ساقی  نکشيم 

                                             اشک ما باده ما ديده ما شيشه ما

   عشق شيری است قوی پنجه ومی گويد فاش

                                      هرکه  از جان گذرد بگذرد از بيشه ما