دلم لالا ، دل بی تا ب من لالا !!!

 

دلم لالا ، دلم لالا ، دل بی تا ب من لالا

                    نشسته گرد نامردی به روی چهره ی د نیا

 

صداقت طبل توخالی ، زمین آکنده از نیرنگ

                      محبت کمترین واژه ، تمام مردمان دل سنگ

 

دل من جان يك آدم ، به يك ارزن نمی ارزد

                     ببين پشت خدا هم ، آه ، از اين بيداد می لرزد

 

برادر هم نمی پرسد ، دگر حال برادر را

                  چه آسان می برد ، از یاد دختر مهر مادر را

 

خداوندا ! بشر این است این بی مهر ِنا آرام

         همین نامرد را دادی مقام اشرف آدم

 

توکزجمله ملائک هم فزون کردی ، مقامش را

                   تو که بر دوش او دادی ، چنین بار امانت را

 

 چرا در او نخشکاندی ، خدا تخم خیانت را

جسارت می کنم ، امـا بگو ای خا لق آدم

                 به جرم خوردن گندم ، چه کردی با بنی آدم

 

در این سو خواجه آورده ، شکم از باد بی دردی

                                نمی خیزد از این گنداب ، جز عاروق نامردی

 

در این سو بیوه ای بـیـن ِدو راهی مانده سرگردان

                              در آن سو عفتی کهنه ، دراین سو کودکی بی نان

 

در آن سو، دستهایی هم به رنگ با رش باران

                                  کجا دیدست یک لحظه ، گریز از گردش دوران

 

در این سو دست هایی هم ، به نقش نقشه ی قالی

                                    به رنگ تار و پود شب ، پـُراز تاول پر از خالی

 

خوشا بر حا لت ای مولا ، تو اما بازگهگاهی

                                             فرو می ریختی فریاد ، درون خلوت چاهی

 

من از فریاد لبریزم ، پـُرم از درد ناگفته

                                        به هر چاهی که سر کردم ،‌درونش یوسفی خفته

 

شرف بازیچه ای گشته ، در آغوش عروسک ها

عفاف بکر یک دختر، به یک لبخند پایبند است

                                         ببین نرخ نجابت را ، در این دنیای ما چند است

 

در این دنیای ما ، شهوت به ریش عشق می خند ند

                                     چه تهمت های سنگین بین ، که بر عشق می بند ند

 

هنوز این واعظان ، اما ، غبار آلود می دانند

                                      به گوش مردم نادان ، هنوز سرود عد ل می خوانند

 

برای بچه ماهی ها ، امان از کوسه می گیرند

                                   از این غافل که ماهی ها ، در آب گند می میرند

 

بخواب آرام در سینه ، بیا آرام از دل عاشق

                                     نمی یابی دگر اینجا ، رفیق یکدل و صادق

 

 

بار سنگین مشکلات بر دوش ماشین سخت کوش زندگی

 

www.karbaschy.com